Blog

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – ‘Ορθρος και Θεία Λειτουργία (13/11/2020)

Παρακολουθήστε σε ζωντανή μετάδοση από τον Ιερό Ναό των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού τoν ‘Ορθρο και την Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.Greek Orthodox Divine Liturgy Service (Live stream) of the Saint John Chrysostom, Archbishop of Constantinople

ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ – ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ι´ 9 – 16
9 ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει. 10 ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν. 11 ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· 12 ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. 13 ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων. 14 ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν, 15 καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων. 16 καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.

The Gospel According to John 10:9-16
The Lord said, “I am the door; if any one enters by me, he will be saved, and will go in and out and find pasture. The thief comes only to steal and kill and destroy; I came that they may have life, and have it abundantly. I am the good shepherd. The good shepherd lays down his life for the sheep. He who is a hireling and not a shepherd, whose own the sheep are not, sees the wolf coming and leaves the sheep and flees; and the wolf snatches them and scatters them. He flees because he is a hireling and cares nothing for the sheep. I am the good shepherd; I know my own and my own know me, as the Father knows me and I know the Father; and I lay down my life for the sheep. And I have other sheep, that are not of this fold; I must bring them also, and they will heed my voice. So there shall be one flock, one shepherd.”

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα – ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ι´ 9 – 16
9 Εγώ είμαι η θύρα. Δι’ εμού εάν κανείς εισέλθη, θα σωθή. Και θα εισέλθη εις την μάνδραν, δια να εύρη ασφάλειαν και ανάπαυσιν, και θα βγη, όταν είναι καιρός βοσκής και θα εύρη τροφήν. 10 Ο κλέπτης δεν έρχεται, ει μη μόνον δια να κλέψη και να σφάξη και να καταστρέψη. Τετοιοι ήσαν οι κακοί ποιμένες του Ισραήλ. Εγώ όμως ήλθα, δια να έχουν τα πρόβατα ζωήν, δια να έχουν με το παραπάνω την τροφήν των και κάθε τι καλόν και χρήσιμον. 11 Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός και πονετικός. Ο ποιμήν ο καλός και την ζωήν του ακόμα θυσιάζει δια να προφυλάξη τα πρόβατα από κάθε κίνδυνον. 12 Ο μισθωτός δε βοσκός, που δεν είναι ιδικά του τα πρόβατα και τα βόσκει μόνον και μόνον δια τον μισθόν του, βλέπει τον λύκον να έρχεται και αφίνει τα πρόβατα και φεύγει. Και τότε ανενόχλητος ο λύκος αρπάζει, κατασπαράσσει και διασκορπίζει τα πρόβατα. (Οι ανάξιοι πνευματικοί ποιμένες, που έχουν το έργον των μόνον και μόνον ως προσδοφόρον επάγγελμα, δεν ενδιαφέρονται να προφυλάξουν τα λογικά πρόβατα από τον διάβολον και τα όργανά του). 13 Ο μισθωτός βοσκός φεύγει, ακριβώς διότι είναι μισθωτός και δεν έχει καμμίαν διάθεσιν να εκθέση εις κίνδυνον την ζωήν του δια τα πρόβατα, διότι δεν ενδιαφέρεται δι’ αυτά, παρά μόνον δια τον μισθόν του. 14 Εγώ είμαι ο καλός ποιμήν και γνωρίζω τα ιδικά μου πρόβατα και γνωρίζομαι από τα ιδικά μου. 15 Οπως με γνωρίζει και με αγαπά ο Πατήρ και εγώ επίσης γνωρίζω και αγαπώ τον Πατέρα, έτσι γνωρίζω και γνωρίζομαι από τα πρόβατα, έτσι αγαπώ και αγαπώμαι από τα πρόβατα, δια τούτο και παραδίδω την ψυχήν μου εις θάνατον χάριν των προβάτων. 16 Εχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από αυτήν την μάνδραν, δεν ανήκουν στο έθνος των Εβραίων. Και εκείνα πρέπει εγώ να τα οδηγήσω και να τα ποιμάνω μαζή με τα άλλα ως καλός ποιμήν. Και εκείνα θα με γνωρίσουν και όταν τα καλώ θα ακούσουν την φωνήν μου, όπως και τα άλλα· και θα γίνη έτσι μία ποίμνη, η Εκκλησία, και ένας ποιμήν, ο Χριστός.

Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος

Untitled-1

 Ο Ιούδας όχι ο Ισκαριώτης, αλλά αυτού η επίκληση είναι διάσημη, διότι καλούνταν Θαδδαίος και Λεββαίος που σημαίνει θαρραλέος. Ήταν αυτάδελφος του Κυρίου. Ονομάζεται Ιούδας Ιακώβου, δηλαδή αδελφός Ιακώβου του αδελφοθέου καθώς ήταν υιός του μνήστορος Ιωσήφ, ο Ιάκωβος ήταν αδελφός του από την πλευρά του πατρός του κατά τον Νικηφόρο Κάλλιστο και τον Άγιο Επιφάνειο. Ήταν απόστολος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ήταν ένας από τους 12 αποστόλους. Αναφορές για τον Άγιο έχουμε στα παρακάτω εδάφια μέσα στην Καινή Διαθήκη.

Αναφορές μέσα στην Καινή Διαθήκη :

Ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος από τις αναφορές που βρίσκονται μέσα στην Καινή Διαθήκη στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο (Κεφάλαιο Σ,16). “16. ᾿Ιούδαν ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιούδαν ᾿Ισκαριώτην, ὃς καὶ ἐγένετο προδότης “

Στις Πράξεις (Κεφάλαιο Α,13) 
“13 καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης καὶ ᾿Ανδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, ᾿Ιάκωβος ᾿Αλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ ᾿Ιούδας ᾿Ιακώβου.”


Στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο ονομάζεται Θαδδαίος ή Λεββαίος (Κεφάλαιο Ξ ,3) “3.Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης, ᾿Ιάκωβος ὁ τοῦ ᾿Αλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος”

Στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο  Κεφάλαιο (Α,13) “13  Λέγει αὐτῷ ᾿Ιούδας, οὐχ ὁ ᾿Ισκαριώτης· Κύριε, καὶ τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ ” 

Έγραψε την «Καθολική Επιστολή», η οποία φωτίζει όλους τους πιστούς που πιστεύουν στον Κύριο. Η θεόπνευστη αυτή Επιστολή απευθύνεται προς τους χριστιανούς της Αντιόχειας και πιθανότατα γράφτηκε στα Ιεροσόλυμα γύρω στο 65-70 μ.Χ. Αυτή δεν έχει δογματικό περιεχόμενο, αλλά είναι εξαιρετικά διαφωτιστική και μεστή από μηνύματα, τα οποία χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη σωτηριολογική σημασία. Διασώζεται ακόμη στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο η ερώτηση που θέτει προς τον Κύριο Ημών Ιησού Χριστό την ώρα του μυστικού δείπνου όταν τους προλέγει για τα μελλούμενα κι ότι θα στείλει τον Παράκλητο: «“Κύριε, και πως συμβαίνει ότι θα φανερώσεις τον εαυτό σου σε εμάς κι όχι στον κόσμο;” Και ο Κύριος Ιησούς Χριστός λέγει “Εάν κάποιος με αγαπά, θα τηρήσει τον λόγο μου και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει και θα έρθουμε σε αυτόν να κατοικήσουμε”» (Ιω. Ιδ΄ 22).
Στις πόλεις της Αραβίας και σε όλη τη γη της Συρίας και της Μεσοποταμίας έζησε τη σαγήνη του Ευαγγελίου. Στην Έδεσσα, η οποία ήταν η πόλη του Αυγάρου, ύστερα στάθηκε, όπου ήταν εκεί πρώτα ο άλλος Θαδδαίος, ο οποίος ήταν ένας εκ των εβδομήκοντα. Μία ταύτιση έγινε από μερικούς ερευνητές, προς το Θαδδαίο (Αλφαίο) εκ των εβδομήκοντα αλλά τόσο ο Ευσέβιος αλλά και Σύριοι συγγραφείς τους διακρίνουν σαφώς.

Aυτό που χρειαζόταν εκπλήρωσε κάλλιστα και με λόγια θεϊκά και με εξαίσια έργα δοξάζοντας τον Κύριο Ιησού Χριστό και με ειρηνικό τέλος προς αυτόν διαβαίνει. (Νικηφόρος Κάλλιστος, Εκκλησιαστική Ιστορία) .Αυτός λοιπόν στάλθηκε στον κόσμο από τον Κύριο Ιησού Χριστό, ως αδελφός αυτού και μυσταγωγός και ως κάρβουνο που έχει πυρωθεί από την λαμπρότητα του. Κάθε πλάνη κατέφλεξε, του εσκοτισμένους εφώτισε, έσπειρε σπόρο ευσεβείας σε όλη την οικουμένη. Απέδωσε πολύ καρπό, οδήγησε πολλούς στην αληθινή πίστη και έπεισε να χλευάζουν τα είδωλα των Ελλήνων. Επειδή λάτρευαν τα είδωλα δεν μπορούσαν να βρουν γιατρειά από ανίατες ασθένειες και κατέφευγαν στον Άγιο και έτσι λάμβαναν διπλή γιατρειά σώματος και ψυχής.

Έτσι ο Άγιος έχει μείνει στη συνείδηση των πιστών ότι γιατρεύει ανίατες ασθένειες, λύνει δύσκολες υποθέσεις στις οποίες δεν υπάρχει καμιά ελπίδα επίλυσης και ότι σπεύδει ταχέως. Αναθεωρημένος ο βίος του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου, καθώς τα στοιχεία από τους συναξαριστές είναι συγκεχυμένα διότι συγχέονται μ’ αυτά (τον ταυτίζουν) με τον Άγιο Ιούδα Θαδδαίο που η μνήμη του εορτάζεται την 21η Αυγούστου από τους εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.

Πηγές Βιογραφίας

  • Ελληνική Πατρολογία τόμος 145:Νικηφόρος Κάλλιστος, Εκκλησιαστική Ιστορία, βιβλίο α΄.
  • Ελληνική Πατρολογία τόμος 20:Ευσεβίου του Παμφίλου, Εκκλησιαστική Ιστορία, λόγος Β΄.
  • Καινή Διαθήκη:
  • Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (Λουκ.στ΄16)
  • Κατά Ματθαίον (Ματθ. ι΄3)
  • Πράξεις των Αποστόλων (Πραξ., α΄13)
  • Κατα Ιωάννη (Ιω. Ιδ΄ 22)
 
 Επιμέλεια κειμένου: 
        Ουρανία Μ.
         Θεολόγος 

Ιερό Εικονοστάσι του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου

Εορτασμός του Αγ. Ιούδα του Θαδδαίου

19 Ιουνίου

 

Πλήθος πιστών παρευρέθηκε στον εορτασμό του Ιερού Εικονοστασίου του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, πού βρίσκεται μπροστά στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού.

Την παραμονή της εορτής το απόγευμα έγινε η υποδοχή τεμαχίου Ιερού Λειψάνου του Αγίου και στην συνέχεια εψάλλει ο Πανηγυρικός Εσπερινός με την παρουσία πλήθους πιστών. Το πρωί της κυριωνύμου ημέρας εψάλλει ο Όρθρος και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ενώ η κοσμοσυρροή ήταν μεγάλη. Ο εφημέριός μας σε όλες τις ακολουθίες της εορτής στους λόγους του μίλησε για τον βίο του Αγίου αλλά και για την αιτία που τοποθετήθηκε το Εικονοστάσι του Αγίου κατόπιν Θείας Οικονομίας. Κατά την διάρκεια της ημέρας δεν σταμάτησαν να έρχονται οι πιστοί ώστε να προσκυνήσουν την Εικόνα και το Ιερό Λείψανο του Αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου .Το απόγευμα της ίδιας ημέρας εψάλλει ο μεθεόρτιος εσπερινός και η παράκληση του Αγίου, ενώ μέχρι αργά το βράδυ συνεχιζόταν η συρροή του κόσμου για να προσκυνήσουν την Χάρη του Αγίου Αποστόλου και να ζητήσουν την μεσιτεία Του.

αγ ιουδ
Εικονοστάσιο Αγίου Ιούδα Θαδδαίου

 

 

13555811_10209513516890618_1937698856_o
Εικονοστάσιο Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
IMG_0751
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
P6180138
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
IMG_0741
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
13523891_10209511968531910_28789836_o
Το Ιερό Λείψανο του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
13524092_10209511955091574_645934614_o
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
13555655_10209513490249952_130806169_o
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου
IMG_0689
Εικόνες απο την εορτή του Αγίου Ιούδα Θαδδαίου

 

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΟΥΠΑΣΑΚΗ

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ 
ΠΑΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΟΥΠΑΣΑΚΗ 
ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ 
ΑΓΙΩΝ ΙΣΙΔΩΡΩΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΕΒΟΥ
& ΠΑΣΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ κ.κ. ΟΝΟΥΦΡΙO

Αγαπητοί μας αναγνώστες θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ένα                                              
ευχάριστο γεγονός το οποίο συνέβη την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 
2015 στον Ιερό Ναό των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού και cfsdfsdfds
συγκεκριμένα στον εφημέριό μας πατέρα Δημήτριο Λουπασάκη.
Αφορά την τιμητική του παρασημοφόρηση με τον Σταυρό του
Αγίου Λουκά του Ιατρού μετά επαίνου από την Ορθόδοξη Εκκλησία
της Ουκρανίας κατόπιν εντολής του Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου Κιέβου & πάσης Ουκρανίας κ.κ. Ονουφρίου.
Σας εξιστορούμε την σειρά των γεγονότων που προηγήθησαν και έγιναν
αιτία της βραβεύσεως του πατρός Δημητρίου.
Στις αρχές Νοεμβρίου 2015 λαϊκοί αντιπρόσωποι της Συνόδου
της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας ήλθαν σε επαφή
με τον πατέρα Δημήτριο παρακαλώντας τον να παραχωρήσει
τεμάχιο ευωδιάζοντος και μυροβλύζοντος Ιερού Λειψάνου
του Αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου το οποίο βρίσκεται στην κατοχή του. 

DTTWRRWER
Το ιερό λείψανο θα λάμπρυνε την εορτή του Αγίου Δημητρίου την
Κυριακή 8 Νοεμβρίου [κατά το παλαιό εορτολόγιο 26 Οκτωβρίου] 

κατά τις λατρευτικές εκδηλώσεις που λάμβαναν χώρα 
στην Ιερά και Σεβασμία Μονή του Αγίου Παντελεήμονος [Ρώσικο] 
στο Άγιο Όρος ενώ της πανηγύρεως θα προεξήρχε ο Μητροπολίτης

Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ Ονούφριος. Ο πατέρας Δημήτριος φιλαδέλφως
ανταποκρινόμενος μετέφερε προσωπικά και παρέδωσε το μυροβλύζον λείψανο του Αγίου
Δημητρίου στην Ιερά Μονή την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015 όπου και έτυχε λαμπράς υποδοχής.
Όμως κατά θαυμαστό τρόπο η Χάρις του Αγίου Δημητρίου ενήργησε σε τέτοιο βαθμό ώστε
κατά την διάρκεια της πανηγύρεως παρουσιάστηκε οφθαλμοφανής μυροβλυσία 
του Ιερού Λειψάνου αλλά και άρρητος ευωδία που κατέκλυσε το Καθολικό της Ιεράς Μονής
προκαλώντας την έκπληξη όλων όσων παρευρίσκονταν, αναγκάζοντας δε τον Ουκρανό προκαθήμενο
να ζητήσει μέσω συνεργατών του από τον πατέρα Δημήτριο να συναινέσει
στην μεταφορά του Ιερού Λειψάνου στην Ουκρανία προς ευλογία και αγιασμό του 
δεινώς δοκιμαζομένου αλλά συνάμα ευλαβούς λαού. Κατόπιν της θετικής αποκρίσεως του πατρός
Δημητρίου το μυροβλύζον και ευωδιάζον Ιερό Λείψανο του Αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου
μεταφέρθηκε από ουκρανική αντιπροσωπεία στις 10 Νοεμβρίου 2015 αρχικώς στην πόλη τουdsfwfsdwefwegw

Κιέβου, ακολούθως δε στην πόλη της Οδησσού και συγκεκριμένα στον Καθεδρικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
όπου και ετέθει σε παράλληλη προσκύνηση με την εξ Ιεροσολύμων πάνσεπτη εικόνα του Επιταφίου της Παναγίας,
ενώ καθημερινώς τελούνταν πολύωρες λατρευτικές ακολουθίες με αποκορύφωμα την πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία της Κυριακής 15 Νοεμβρίου προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ. Ονουφρίου.
Αυτή λοιπόν η πάνδημος συμμετοχή αλλά και αποδοχή του ιερού λειψάνου του Αγίου Δημητρίου εκ μέρους του ουκρανικού λαού συγκίνησαν τον Μητροπολίτη Κιέβου κ.κ. Ονούφριο με αποτέλεσμα     να εγκρίνει την παρασημοφόρηση             του                 πατρός Δημητρίου με το διάσημο του
Σταυρού του Αγίου Λουκά του Ιατρού μετά επαίνου ως ελάχιστο αντίδωρο ευγνωμοσύνης για την φιλάδελφη αυταπάρνηση που επέδειξε,
ενώ εξουσιοδότησε δύο επιφανείς συνεργάτες του, τον επιχειρηματίαπολιτικό και μεγάλο ευεργέτη της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας
Ίγκορ Ρυμπακόβ και τον Διευθυντή του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων κ. Βλαδίμηρο Τελιζένκο, πρωτίστως
να επιστρέψουν το λείψανο του Αγίου Δημητρίου και ταυτόχρονα να παραδώσουν εκ μέρους του την υψηλή τιμητική διάκριση.
Έτσι λοιπόν την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015 έλαβε χώρα η επιστροφή του λειψάνου του Αγίου Δημητρίου στον ιερό ναό των
Αγίων Ισιδώρων και ταυτοχρόνως η βράβευση του εφημερίου μας πατρός Δημητρίου
Λουπασάκη. Επίσης εκ μέρους της πόλεως της Οδησσού όπου και εκτέθηκε το Ιερό Λείψανο του
Αγίου Δημητρίου δόθηκε το μετάλλιο του Τιμητικού Επισκέπτου της Πόλεως αυτής εκ μέρους του Μητροπολίτου
Οδησσού και Ισμαηλίας κ.Αγαθαγγέλου.
Ο πατέρας Δημήτριος εμφανώς συγκινημένος ευχαρίστησε τους Ουκρανούς φίλους και επισκέπτες για την εκτίμηση τους προς το πρόσωπό του και τους ζήτησε να μεταβιβάσουν τις εγκάρδιες ευχαριστίες τοfgojerpgjdfυ προς τον Προκαθήμενο της Ουκρανικής Εκκλησίας κ.κ Ονούφριο για την πατρική του αγάπη.
Εμείς οι συνεργάτες, και διακονούντες στον
Ιερό Ναό, τα πνευματικά του τέκνα αλλά
και η κατά σάρκα οικογένειά του συμμεριζόμενοι την χαρά του αγαπητού μας πατέρα και εφημερίου μας, του ευχόμαστε εγκαρδίως να συνεχίζει να εργάζεται αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου να προσφέρει με αυταπάρνηση την διακονία του στο Άγιο Θυσιαστήριο και να μεταλαμπαδεύει στις καρδιές όλων πνευματικά διψασμένων ευλαβών χριστιανών τον Λόγο του Κυρίου. Η Χάρις του Τιμίου Σταυρού, της Παναγίας μας, του Αγίου Δημητρίου και των Αγίων Ισιδώρων ας τον στερεώνουν στο πολυσχιδές έργο του.


Επιμέλεια κειμένου
Οι συνεργάτες και τα πνευματικά παιδιά του πατρός Δημητρίου

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ

agios isidoris pilousiotisΟ ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ

Στίχος
Τη Δ’ του αυτού μηνός Φεβρουαρίου,

εορτάζεται η μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΣΙΔΩΡΟΥ

του Πηλουσιώτου.

 

«Πηλουσιώτα, χαίρε,πολλά μοι τον πηλόν εκδύς,

και χαράς τυχών ξένης.

Εν δ’ Ισίδωρον έθεντο τετάρτη σήματι λυγρώ».

 

Ο Άγιος Ισίδωρος, ο θείος πατήρ ημών ο Πηλουσιώτης, ήταν μοναχός  στην Αίγυπτο, πατήρ της Εκκλησίας και εκκλησιαστικός συγγραφέας (Δ’-Ε’) αιώνας. Γεννήθηκε από ευγενείς και θεοφιλείς γονείς στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου περίπου το 370μ.Χ.. Ήταν συγγενείς των Αρχιεπισκόπων Αλεξανδρείας Θεοφίλου και Κυρίλλου. Έλαβε επιμελημένη μόρφωση, γι’ αυτό χρημάτισε στην αρχή κατηχητής και διδάσκαλος της πίστεως στην Αλεξάνδρεια και αλλού.

Νωρίς ελκύσθηκε από τον μοναχικό βίο, εγκαταλείποντας πλούτη, γένος λαμπρό, υλική ευδαιμονία και κατευθύνθηκε στο Πηλούσιο, μεταξύ των εκβολών του Νείλου και της χερσονήσου Σινά. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Πηλουσίου Αμμώνιο, ο οποίος ήταν φίλος του. Εκεί διέτριψε το υπόλοιπο της ζωής του μέχρι τα βαθιά του γεράματα το 450μ.Χ..

Ο Άγιος Ισίδωρος από το Πηλούσιο, εδίδασκε όλη την οικουμένη και εφώτιζε με τα λόγια και τα έργα του. Η ευγένεια του ήθους του, ο υποδειγματικός του βίος, η εξαιρετική του μόρφωση συντέλεσαν ώστε ταχύτατα να αποκτήσει την εκτίμηση και τον γενικό θαυμασμό και να αναδειχθεί κόσμημα της Εκκλησίας του Πηλουσίου και σεβαστός από κλήρο και λαό.

Τόσο πολύ εξαπλώθηκε η φήμη του, ώστε κατέφθαναν προς αυτόν διάφοροι κληρικοί, λαϊκοί ακόμη επίσκοποι περιωπής και ζητούσαν ερμηνεία δύσκολων γραφικών χωρίων. Έδινε σε όλους σοφότατες λύσεις και ερμηνείες.

Το εκκλησιαστικό του κύρος το μαρτυρεί το θάρρος με του οποίο έγραφε σε ανώτατους πολιτικούς άρχοντες ακόμη και στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Β’. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος τον περιέβαλε με μεγάλη τιμή και σεβασμό και τον αποκαλούσε «πατέρα».

Ο Άγιος Ισίδωρος θεωρείται ως ο ένας από τους ευγενέστερους και σοφότατους αντιπροσώπους του μοναχικού βίου, ο κατ’ εξοχήν αντιπρόσωπος του μοναχικού πνεύματος. Γι’ αυτό ο Μ. Φώτιος τον αποκαλούσε: «κανόνα ιερατικής και ασκητικής πολιτείας», ο δε ιστορικός Ευάγριος έγραφε για τον Όσιο «αγγελικόν μεταλθών βίον». Ακόμη, ο Όσιος Ισίδωρος με αποστολικό ζήλο και καθαρότητα ψυχής επιχείρησε να επιβάλει τάξη στο μοναστικό χώρο, στην εκκλησία του Πηλουσίου και ευρύτερα, αλλά, προκάλεσε δυσαρέσκειες και εχθρότητες εναντίον του. Όμως, δεν αποθαρρύνθηκε. Δέχθηκε μα πνευματική ανωτερότητα σιωπή και αγιότητα τις συκοφαντίες.

Λόγω του πνευματικού συνδέσμου που είχε με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, εργάσθηκε για την υπεράσπιση της μνήμης του Αγίου και κατόρθωσε λίγο πριν το 416 μ.Χ., να αναγραφεί και πάλι το όνομα του στα δίπτυχα της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας.

Επίσης, ανεμίχθη στην υπόθεση του Νεστορίου, την διδασκαλία του οποίου καταπολέμησε. Όμως, υποστήριζε μετριοπάθεια στην αντιμετώπισή του και κάλεσε τον Πατριάρχη Κύριλλο να μετριάσει το μένος του. Ζήτησε δε από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β’ να μην αμελήσει να παραστεί στην σύνοδο της Εφέσου [431] στην οποία καταδίκασε τον Νεστοριανισμό.

 

Ο Όσιος, κατ’ εξοχήν πρακτικός διδάσκαλος, έγραφε αναρίθμητες επιστολές προς τον αυτοκράτορα, ανώτατους πολιτικούς άρχοντες, επισκόπους, πρεσβυτέρους, σοφιστές, μοναχούς, γραμματικούς, ιατρούς κ.λπ., άλλοι τις υπολογίζουν 3.000, άλλοι σε 7.000, κι άλλοι [όπως ο Νικηφόρος Κάλλιστος] σε 10.000. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 2.012 και περιέχονται οι τίτλοι τους στην «κλείδα» της Πατρολογίας του Migne.

Με τις εν λόγω επιστολές του ο Άγιος Ισίδωρος απαντά σύντομα, εύστοχα και ερμηνευτικά, σε ποικίλα πνευματικά θέματα και ερωτήματα. Έγιναν δε ανάρπαστες και συγκαταλέγησαν ως εξαιρετικά πνευματικά βοηθήματα. Έχουμε πληροφορίες ότι στη Μονή των Ακοιμήτων στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν αντίγραφα 2.000 επιστολών του σε 5 τόμους. Οι επιστολές του αυτές είναι μνημεία της Χριστιανικής Λογοτεχνίας, δείχνουν τη βαθιά του γνώση σε θέματα θεολογίας, ελληνικής λογοτεχνίας, μυθολογίας, φιλοσοφίας, ιστορίας. Είναι γραμμένες με μεγάλη επιμέλεια και πνευματική σοφία.

Για τις επιστολές του αυτές, τον θαυμάζουν ο Μ. Φώτιος, ο Νικηφόρος Κάλλιστος και ο Ευάγριος ο Οικονόμος. Στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους τίτλους εξ αυτών των επιστολών του: “Περί αλαζονείας”, “Περί εναρέτου ομιλίας”, “Περί γενεαλογίας της Θεοτόκου”, “Περί της τροφής του Προδρόμου και περί ασκήσεως”, “Περί Ιεροσύνης”, “Προς άρχοντας”,  “Κατά Νεστοριανών”,  “Περί του μη ορκίζειν’’ κ.λπ..

Μετά τον γαλήνιο και οσιακό θάνατό του, το 440μ.Χ. , σε πολύ βαθιά γεράματα ο Ισίδωρος τιμήθηκε πολύ σύντομα ως άγιος όχι μονάχα στην Ανατολή, αλλά και στη Δύση, εφόσον το άγιο λείψανο του έγινε «πηγή θαυμάτων τοις προσιούσι πιστών». Τα θαύματα ακριβώς αυτά ήταν η αψευδής απόδειξη της αγιοσύνης του. Γι’ αυτό δίκαια η Εκκλησία τον κατέταξε στο χορό των αγίων της, γιορτάζοντας τη μνήμη του στις 4 Φεβρουαρίου, ημερομηνία της οσιακής  κοιμήσεώς του.

Άγιε Ισίδωρε, χάριζε και σε εμάς, τους ευλαβείς προσκυνητές των Αγίων Ισιδώρων, πίστη, πνευματική σοφία, ταπείνωση, εγκράτεια για να αγωνιζόμεθα διαπαντός και να σε συναντήσουμε στην Ουράνιο Βασιλεία Του. Αμήν

                            τερον πολυτίκιον χος πλ. δ΄.
Ἐν σοί Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τό κατ᾽ εἰκόνα· λαβών γάρ τόν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καί πράττων ἐδίδασκες,

 ὑπερορᾷν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ·
ἐπιμελεῖσθαι δέ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διό καί μετά Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ἰσίδωρε τό πνεῦμά σου.

Ξανθή Σπυροπούλου

                Φιλόλογος-Συγγραφέας

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΧΙΟΥ

agios isidoros chiou  Άγιος Ισίδωρος πολιούχος Χίου

 

Τη δεκάτη Τετάρτη (14η) του αυτού μηνός (Μαΐου)

η μνήμη του αγίου Μάρτυρος ΙΣΙΔΩΡΟΥ του εν Χίω.

   Ο Άγιος Ισίδωρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια. Ήταν στρατιώτης με το βαθμό του Εφέδρου στο Ρωμαϊκό στρατό, σιτιστής και ένθερμος Χριστιανός.

Επί αυτοκράτορα Δεκίου έφθασε στην Χίο ο ρωμαϊκός στόλος με ναύαρχο το Νουμεριανό. Ο Ισίδωρος και ο Χριστιανός φίλος του Αμένιος εγκαταστάθηκαν σ’ ένα σπίτι στον Κάμπο. Τα βράδια που προσεύχονταν στο Θεό, λάμψεις και φλόγες κατέβαιναν στη σκεπή του σπιτιού τους από τον ουρανό. Τότε πολλοί από τους γείτονές τους εντυπωσιάστηκαν και πείσθηκαν από τον Ισίδωρο και τον Αμένιο ότι αυτό το φως ήταν θεϊκή επιταγή και βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Το γεγονός διαδόθηκε γρήγορα. Μάλιστα ο Εκατόνταρχος Ιούλιος το ανέφερε στο ναύαρχο Νουμέριο.

Ο Νουμέριος δεν άργησε να ακούσει το ίδιο και από τον ίδιο τον Ισίδωρο, όταν τον προσκάλεσε να ομολογήσει. Τότε τον έδειραν σκληρά και κατόπιν τον έριξαν στη φυλακή. Ο πατέρας του μόλις έμαθε το γεγονός αυτό, αμέσως κίνησε για τη Χίο, πολύ στεναχωρημένος, διότι ο γιος του εγκατέλειψε την πατροπαράδοτη ειδωλολατρική θρησκεία.

Παρά τις θερμές παρακλήσεις του πατέρα του ,ο Ισίδωρος έμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Από τη σταθερότητά του οργίσθηκε πολύ ο ειδωλολάτρης πατέρας που παρότρυνε το Νουμέριο να τον θανατώσει. Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά, μαστιγώθηκε, σύρθηκε δεμένος σε άλογο και τέλος αποκεφαλίστηκε στις 14 Μαΐου 250 μ.Χ.

Το σώμα του το έριξαν σε μια ρεματιά για να το κατασπαράξουν τα αγρίμια. Σύμφωνα με διαταγή του Νουμερίου έπρεπε να παραμείνει άταφο. Παρόλο που φυλασσόταν από οπλισμένους στρατιώτες, μια ευσεβής γυναίκα η αγία Μυρόπη (2 Δεκεμβρίου η μνήμη της) κατάφερε να ξεφύγει την προσοχή των φρουρών, να πάρει και να ενταφιάσει με τιμές το άγιο σκήνωμά του. Αυτό έγινε αφορμή και του δικού της μαρτυρίου. Μαρτύρησε και ενταφιάστηκε κατόπιν δίπλα στον Άγιο Ισίδωρο. Ο άγιος Ισίδωρος είναι πολιούχος της Χίου και προστάτης των αρτοποιών. Σε όλη τη Μεσόγειο, επίσης, τιμάται ως προστάτης των ναυτικών.

Οι Χιώτες έχτισαν τον 5ο αιώνα μ.Χ. πάνω στον τάφο του ένα  πολύ ωραίο ναό σε  τρίκλιτη βασιλική.

 

Η λαϊκή παράδοση της Χίου έχει συνδέσει την τιμή του Αγίου Ισιδώρου (παρετυμολογία του ονόματός του)με την υγεία και τη σωματική ευεξία. Τον ονομάζουν από Άγιο Ισίδωρο, Αϊ – Σίδερο Οι πιστοί κάνουν τάματα στον Άγιο Ισίδωρο για να είναι σιδερένιοι. Πολυάριθμα είναι τα θαύματα που με τη χάρη του Κυρίου μας  επιτελεί ο Άγιος Ισίδωρος στους πιστούς, αναξιοπαθούντες και ευλαβείς Χριστιανούς. Βιώματα από την θαυματουργική χάρη του Αγίου είχε και ο άγιος Ἀνθιμος της Χίου, ο κτήτωρ της Ιρεράς Μονής Παναγίας της Βοήθειας.

Το 1225μ.Χ. (μετά την Άλωση της Πόλης από τους Φράγκους) τα τίμια λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Βενετία. Εκεί θαυματούργησαν σώζοντας την πόλη το 1348 από επιδημία πανούκλας. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης οι Βενετοί έφτιαξαν προς τιμήν του Αγίου εξαιρετικό παρεκκλήσιο στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στολισμένο με εξαιρετικά ψηφιδωτά.

Το 1967μ.Χ.(18 Ιουνίου) ένα μέρος από τα άγια λείψανά του αποδόθηκε επίσημα στην εκκλησία της Χίου, και εκτίθενται προς προσκύνηση στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου στην πόλη της Χίου.

 

Έκτοτε και κάθε χρόνο,το ιερό λείψανο του Αγίου Πρωτομάρτυρος λιτανεύεται μεγαλόπρεπα στη Χίο ,δέχεται τις ευλαβικές εκδηλώσεις των πιστών και στέλνει πλούσια την ευλογία του στους Ναυτικούς Χιώτες που τον έχουν προστάτη τους ,αφού και ο Άγιος ζυμώθηκε με την αρμύρα της.

 

Η τιμή του πρωτομάρτυρος της αγιοτόκου και μυροβόλου Χίου, Αγίου Ισιδώρου, επεκτείνεται με την ύπαρξη ιερών ναών επ’ ονόματί του τόσο στα γειτονικά νησιά (Λέσβος,  Σάμος και Ικαρία) , όσο και σε νησιά της Δωδεκανήσου (Ρόδος, Λέρος), αλλά και των Κυκλάδων (Νάξος, Μύκονος).

 

Επίσης στον ιερό Ναό μας -Άγιοι Ισίδωροι Λυκαβηττού- με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Ισιδώρου του εν Χίω. Από την παραμονή -με πανηγυρικό αρχιερατικό εσπερινό- αλλά και την κυριώνυμο ημέρα της εορτής με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, λιτανεία και παράκληση του Αγίου. Στολίζεται ο ναός και η εικόνα του Αγίου. Ετοιμάζεται Αβραμιαία φιλοξενία για όλους τους προσκυνητές…

Άγιος Ισίδωρος και η Μαστίχα Χίου

Αν και δεν αναφέρεται στο συναξάριο του Αγίου Ισιδώρου, υπάρχει μια παράδοση στη Χίοπου συνδέει τον Σχίνο και τη Μαστίχα της Χίου με τον Άγιο Ισίδωρο. Στον τόπο που βασάνιζαν τον Άγιο Ισίδωρο οι Σχίνοι – τα Μαστιχόδεντρα δηλαδή- έβγαλαν ευωδιαστά δάκρυα, την Μαστίχα, κλαίγοντας για το μαρτύριο του Αγίου Ισιδώρου. Μια παραλλαγή της ίδιας παράδοσης αναφέρει ότι Μαστίχα βγάζουν μόνο οι Σχίνοι στις περιοχές που ο Άγιος Ισίδωρος δάκρυσε ή μάτωσε από τα βασανιστήρια που του έκαναν. Λέγεται ότι δοκίμασαν πολλοί να μεταφέρουν και να καλλιεργήσουν σε αλλά μέρη, μαστιχόδεντρα φυτεμένα μέσα σε γλάστρες, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να παράγουν απλό ρετσίνι και όχι μαστίχα.  Όπως κι αν έχει, η Μαστίχα είναι πραγματικά ένα θείο δώρο, μια ευλογία για το νησί της Χίου.

 

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Ως στρατευθείς τω Βασιλεί των αιώνων,

των επιγείων την στρατείαν απώσω, και ευθαρσώς εκήρυξας Χριστόν τον Θεόν όθεν τον αγώνα σου, τον καλόν εκτελέσας, Μάρτυς θεοδόξαστος, του Σωτήρος εδείχθης όν εκδυσώπει σώζεσθαι ημάς, τους σε τιμώντας, παμμάκαρ Ισίδωρε.

 

 

     Ξανθή Σπυροπούλου

                                      Φιλόλογος – Συγγραφέας