ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΟΥΠΑΣΑΚΗ

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ 
ΠΑΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΟΥΠΑΣΑΚΗ 
ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ 
ΑΓΙΩΝ ΙΣΙΔΩΡΩΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΕΒΟΥ
& ΠΑΣΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ κ.κ. ΟΝΟΥΦΡΙO

Αγαπητοί μας αναγνώστες θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ένα                                              
ευχάριστο γεγονός το οποίο συνέβη την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 
2015 στον Ιερό Ναό των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού και cfsdfsdfds
συγκεκριμένα στον εφημέριό μας πατέρα Δημήτριο Λουπασάκη.
Αφορά την τιμητική του παρασημοφόρηση με τον Σταυρό του
Αγίου Λουκά του Ιατρού μετά επαίνου από την Ορθόδοξη Εκκλησία
της Ουκρανίας κατόπιν εντολής του Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου Κιέβου & πάσης Ουκρανίας κ.κ. Ονουφρίου.
Σας εξιστορούμε την σειρά των γεγονότων που προηγήθησαν και έγιναν
αιτία της βραβεύσεως του πατρός Δημητρίου.
Στις αρχές Νοεμβρίου 2015 λαϊκοί αντιπρόσωποι της Συνόδου
της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας ήλθαν σε επαφή
με τον πατέρα Δημήτριο παρακαλώντας τον να παραχωρήσει
τεμάχιο ευωδιάζοντος και μυροβλύζοντος Ιερού Λειψάνου
του Αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου το οποίο βρίσκεται στην κατοχή του. 

DTTWRRWER
Το ιερό λείψανο θα λάμπρυνε την εορτή του Αγίου Δημητρίου την
Κυριακή 8 Νοεμβρίου [κατά το παλαιό εορτολόγιο 26 Οκτωβρίου] 

κατά τις λατρευτικές εκδηλώσεις που λάμβαναν χώρα 
στην Ιερά και Σεβασμία Μονή του Αγίου Παντελεήμονος [Ρώσικο] 
στο Άγιο Όρος ενώ της πανηγύρεως θα προεξήρχε ο Μητροπολίτης

Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ Ονούφριος. Ο πατέρας Δημήτριος φιλαδέλφως
ανταποκρινόμενος μετέφερε προσωπικά και παρέδωσε το μυροβλύζον λείψανο του Αγίου
Δημητρίου στην Ιερά Μονή την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015 όπου και έτυχε λαμπράς υποδοχής.
Όμως κατά θαυμαστό τρόπο η Χάρις του Αγίου Δημητρίου ενήργησε σε τέτοιο βαθμό ώστε
κατά την διάρκεια της πανηγύρεως παρουσιάστηκε οφθαλμοφανής μυροβλυσία 
του Ιερού Λειψάνου αλλά και άρρητος ευωδία που κατέκλυσε το Καθολικό της Ιεράς Μονής
προκαλώντας την έκπληξη όλων όσων παρευρίσκονταν, αναγκάζοντας δε τον Ουκρανό προκαθήμενο
να ζητήσει μέσω συνεργατών του από τον πατέρα Δημήτριο να συναινέσει
στην μεταφορά του Ιερού Λειψάνου στην Ουκρανία προς ευλογία και αγιασμό του 
δεινώς δοκιμαζομένου αλλά συνάμα ευλαβούς λαού. Κατόπιν της θετικής αποκρίσεως του πατρός
Δημητρίου το μυροβλύζον και ευωδιάζον Ιερό Λείψανο του Αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου
μεταφέρθηκε από ουκρανική αντιπροσωπεία στις 10 Νοεμβρίου 2015 αρχικώς στην πόλη τουdsfwfsdwefwegw

Κιέβου, ακολούθως δε στην πόλη της Οδησσού και συγκεκριμένα στον Καθεδρικό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
όπου και ετέθει σε παράλληλη προσκύνηση με την εξ Ιεροσολύμων πάνσεπτη εικόνα του Επιταφίου της Παναγίας,
ενώ καθημερινώς τελούνταν πολύωρες λατρευτικές ακολουθίες με αποκορύφωμα την πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία της Κυριακής 15 Νοεμβρίου προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ.κ. Ονουφρίου.
Αυτή λοιπόν η πάνδημος συμμετοχή αλλά και αποδοχή του ιερού λειψάνου του Αγίου Δημητρίου εκ μέρους του ουκρανικού λαού συγκίνησαν τον Μητροπολίτη Κιέβου κ.κ. Ονούφριο με αποτέλεσμα     να εγκρίνει την παρασημοφόρηση             του                 πατρός Δημητρίου με το διάσημο του
Σταυρού του Αγίου Λουκά του Ιατρού μετά επαίνου ως ελάχιστο αντίδωρο ευγνωμοσύνης για την φιλάδελφη αυταπάρνηση που επέδειξε,
ενώ εξουσιοδότησε δύο επιφανείς συνεργάτες του, τον επιχειρηματίαπολιτικό και μεγάλο ευεργέτη της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας
Ίγκορ Ρυμπακόβ και τον Διευθυντή του Συνοδικού Γραφείου Προσκυνηματικών Περιηγήσεων κ. Βλαδίμηρο Τελιζένκο, πρωτίστως
να επιστρέψουν το λείψανο του Αγίου Δημητρίου και ταυτόχρονα να παραδώσουν εκ μέρους του την υψηλή τιμητική διάκριση.
Έτσι λοιπόν την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2015 έλαβε χώρα η επιστροφή του λειψάνου του Αγίου Δημητρίου στον ιερό ναό των
Αγίων Ισιδώρων και ταυτοχρόνως η βράβευση του εφημερίου μας πατρός Δημητρίου
Λουπασάκη. Επίσης εκ μέρους της πόλεως της Οδησσού όπου και εκτέθηκε το Ιερό Λείψανο του
Αγίου Δημητρίου δόθηκε το μετάλλιο του Τιμητικού Επισκέπτου της Πόλεως αυτής εκ μέρους του Μητροπολίτου
Οδησσού και Ισμαηλίας κ.Αγαθαγγέλου.
Ο πατέρας Δημήτριος εμφανώς συγκινημένος ευχαρίστησε τους Ουκρανούς φίλους και επισκέπτες για την εκτίμηση τους προς το πρόσωπό του και τους ζήτησε να μεταβιβάσουν τις εγκάρδιες ευχαριστίες τοfgojerpgjdfυ προς τον Προκαθήμενο της Ουκρανικής Εκκλησίας κ.κ Ονούφριο για την πατρική του αγάπη.
Εμείς οι συνεργάτες, και διακονούντες στον
Ιερό Ναό, τα πνευματικά του τέκνα αλλά
και η κατά σάρκα οικογένειά του συμμεριζόμενοι την χαρά του αγαπητού μας πατέρα και εφημερίου μας, του ευχόμαστε εγκαρδίως να συνεχίζει να εργάζεται αόκνως στον Αμπελώνα του Κυρίου να προσφέρει με αυταπάρνηση την διακονία του στο Άγιο Θυσιαστήριο και να μεταλαμπαδεύει στις καρδιές όλων πνευματικά διψασμένων ευλαβών χριστιανών τον Λόγο του Κυρίου. Η Χάρις του Τιμίου Σταυρού, της Παναγίας μας, του Αγίου Δημητρίου και των Αγίων Ισιδώρων ας τον στερεώνουν στο πολυσχιδές έργο του.


Επιμέλεια κειμένου
Οι συνεργάτες και τα πνευματικά παιδιά του πατρός Δημητρίου

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ

agios isidoris pilousiotisΟ ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ

Στίχος
Τη Δ’ του αυτού μηνός Φεβρουαρίου,

εορτάζεται η μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΣΙΔΩΡΟΥ

του Πηλουσιώτου.

 

«Πηλουσιώτα, χαίρε,πολλά μοι τον πηλόν εκδύς,

και χαράς τυχών ξένης.

Εν δ’ Ισίδωρον έθεντο τετάρτη σήματι λυγρώ».

 

Ο Άγιος Ισίδωρος, ο θείος πατήρ ημών ο Πηλουσιώτης, ήταν μοναχός  στην Αίγυπτο, πατήρ της Εκκλησίας και εκκλησιαστικός συγγραφέας (Δ’-Ε’) αιώνας. Γεννήθηκε από ευγενείς και θεοφιλείς γονείς στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου περίπου το 370μ.Χ.. Ήταν συγγενείς των Αρχιεπισκόπων Αλεξανδρείας Θεοφίλου και Κυρίλλου. Έλαβε επιμελημένη μόρφωση, γι’ αυτό χρημάτισε στην αρχή κατηχητής και διδάσκαλος της πίστεως στην Αλεξάνδρεια και αλλού.

Νωρίς ελκύσθηκε από τον μοναχικό βίο, εγκαταλείποντας πλούτη, γένος λαμπρό, υλική ευδαιμονία και κατευθύνθηκε στο Πηλούσιο, μεταξύ των εκβολών του Νείλου και της χερσονήσου Σινά. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Πηλουσίου Αμμώνιο, ο οποίος ήταν φίλος του. Εκεί διέτριψε το υπόλοιπο της ζωής του μέχρι τα βαθιά του γεράματα το 450μ.Χ..

Ο Άγιος Ισίδωρος από το Πηλούσιο, εδίδασκε όλη την οικουμένη και εφώτιζε με τα λόγια και τα έργα του. Η ευγένεια του ήθους του, ο υποδειγματικός του βίος, η εξαιρετική του μόρφωση συντέλεσαν ώστε ταχύτατα να αποκτήσει την εκτίμηση και τον γενικό θαυμασμό και να αναδειχθεί κόσμημα της Εκκλησίας του Πηλουσίου και σεβαστός από κλήρο και λαό.

Τόσο πολύ εξαπλώθηκε η φήμη του, ώστε κατέφθαναν προς αυτόν διάφοροι κληρικοί, λαϊκοί ακόμη επίσκοποι περιωπής και ζητούσαν ερμηνεία δύσκολων γραφικών χωρίων. Έδινε σε όλους σοφότατες λύσεις και ερμηνείες.

Το εκκλησιαστικό του κύρος το μαρτυρεί το θάρρος με του οποίο έγραφε σε ανώτατους πολιτικούς άρχοντες ακόμη και στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Β’. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύριλλος τον περιέβαλε με μεγάλη τιμή και σεβασμό και τον αποκαλούσε «πατέρα».

Ο Άγιος Ισίδωρος θεωρείται ως ο ένας από τους ευγενέστερους και σοφότατους αντιπροσώπους του μοναχικού βίου, ο κατ’ εξοχήν αντιπρόσωπος του μοναχικού πνεύματος. Γι’ αυτό ο Μ. Φώτιος τον αποκαλούσε: «κανόνα ιερατικής και ασκητικής πολιτείας», ο δε ιστορικός Ευάγριος έγραφε για τον Όσιο «αγγελικόν μεταλθών βίον». Ακόμη, ο Όσιος Ισίδωρος με αποστολικό ζήλο και καθαρότητα ψυχής επιχείρησε να επιβάλει τάξη στο μοναστικό χώρο, στην εκκλησία του Πηλουσίου και ευρύτερα, αλλά, προκάλεσε δυσαρέσκειες και εχθρότητες εναντίον του. Όμως, δεν αποθαρρύνθηκε. Δέχθηκε μα πνευματική ανωτερότητα σιωπή και αγιότητα τις συκοφαντίες.

Λόγω του πνευματικού συνδέσμου που είχε με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, εργάσθηκε για την υπεράσπιση της μνήμης του Αγίου και κατόρθωσε λίγο πριν το 416 μ.Χ., να αναγραφεί και πάλι το όνομα του στα δίπτυχα της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας.

Επίσης, ανεμίχθη στην υπόθεση του Νεστορίου, την διδασκαλία του οποίου καταπολέμησε. Όμως, υποστήριζε μετριοπάθεια στην αντιμετώπισή του και κάλεσε τον Πατριάρχη Κύριλλο να μετριάσει το μένος του. Ζήτησε δε από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β’ να μην αμελήσει να παραστεί στην σύνοδο της Εφέσου [431] στην οποία καταδίκασε τον Νεστοριανισμό.

 

Ο Όσιος, κατ’ εξοχήν πρακτικός διδάσκαλος, έγραφε αναρίθμητες επιστολές προς τον αυτοκράτορα, ανώτατους πολιτικούς άρχοντες, επισκόπους, πρεσβυτέρους, σοφιστές, μοναχούς, γραμματικούς, ιατρούς κ.λπ., άλλοι τις υπολογίζουν 3.000, άλλοι σε 7.000, κι άλλοι [όπως ο Νικηφόρος Κάλλιστος] σε 10.000. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 2.012 και περιέχονται οι τίτλοι τους στην «κλείδα» της Πατρολογίας του Migne.

Με τις εν λόγω επιστολές του ο Άγιος Ισίδωρος απαντά σύντομα, εύστοχα και ερμηνευτικά, σε ποικίλα πνευματικά θέματα και ερωτήματα. Έγιναν δε ανάρπαστες και συγκαταλέγησαν ως εξαιρετικά πνευματικά βοηθήματα. Έχουμε πληροφορίες ότι στη Μονή των Ακοιμήτων στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν αντίγραφα 2.000 επιστολών του σε 5 τόμους. Οι επιστολές του αυτές είναι μνημεία της Χριστιανικής Λογοτεχνίας, δείχνουν τη βαθιά του γνώση σε θέματα θεολογίας, ελληνικής λογοτεχνίας, μυθολογίας, φιλοσοφίας, ιστορίας. Είναι γραμμένες με μεγάλη επιμέλεια και πνευματική σοφία.

Για τις επιστολές του αυτές, τον θαυμάζουν ο Μ. Φώτιος, ο Νικηφόρος Κάλλιστος και ο Ευάγριος ο Οικονόμος. Στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιους τίτλους εξ αυτών των επιστολών του: “Περί αλαζονείας”, “Περί εναρέτου ομιλίας”, “Περί γενεαλογίας της Θεοτόκου”, “Περί της τροφής του Προδρόμου και περί ασκήσεως”, “Περί Ιεροσύνης”, “Προς άρχοντας”,  “Κατά Νεστοριανών”,  “Περί του μη ορκίζειν’’ κ.λπ..

Μετά τον γαλήνιο και οσιακό θάνατό του, το 440μ.Χ. , σε πολύ βαθιά γεράματα ο Ισίδωρος τιμήθηκε πολύ σύντομα ως άγιος όχι μονάχα στην Ανατολή, αλλά και στη Δύση, εφόσον το άγιο λείψανο του έγινε «πηγή θαυμάτων τοις προσιούσι πιστών». Τα θαύματα ακριβώς αυτά ήταν η αψευδής απόδειξη της αγιοσύνης του. Γι’ αυτό δίκαια η Εκκλησία τον κατέταξε στο χορό των αγίων της, γιορτάζοντας τη μνήμη του στις 4 Φεβρουαρίου, ημερομηνία της οσιακής  κοιμήσεώς του.

Άγιε Ισίδωρε, χάριζε και σε εμάς, τους ευλαβείς προσκυνητές των Αγίων Ισιδώρων, πίστη, πνευματική σοφία, ταπείνωση, εγκράτεια για να αγωνιζόμεθα διαπαντός και να σε συναντήσουμε στην Ουράνιο Βασιλεία Του. Αμήν

                            τερον πολυτίκιον χος πλ. δ΄.
Ἐν σοί Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τό κατ᾽ εἰκόνα· λαβών γάρ τόν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καί πράττων ἐδίδασκες,

 ὑπερορᾷν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ·
ἐπιμελεῖσθαι δέ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ· διό καί μετά Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ἰσίδωρε τό πνεῦμά σου.

Ξανθή Σπυροπούλου

                Φιλόλογος-Συγγραφέας

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΧΙΟΥ

agios isidoros chiou  Άγιος Ισίδωρος πολιούχος Χίου

 

Τη δεκάτη Τετάρτη (14η) του αυτού μηνός (Μαΐου)

η μνήμη του αγίου Μάρτυρος ΙΣΙΔΩΡΟΥ του εν Χίω.

   Ο Άγιος Ισίδωρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια. Ήταν στρατιώτης με το βαθμό του Εφέδρου στο Ρωμαϊκό στρατό, σιτιστής και ένθερμος Χριστιανός.

Επί αυτοκράτορα Δεκίου έφθασε στην Χίο ο ρωμαϊκός στόλος με ναύαρχο το Νουμεριανό. Ο Ισίδωρος και ο Χριστιανός φίλος του Αμένιος εγκαταστάθηκαν σ’ ένα σπίτι στον Κάμπο. Τα βράδια που προσεύχονταν στο Θεό, λάμψεις και φλόγες κατέβαιναν στη σκεπή του σπιτιού τους από τον ουρανό. Τότε πολλοί από τους γείτονές τους εντυπωσιάστηκαν και πείσθηκαν από τον Ισίδωρο και τον Αμένιο ότι αυτό το φως ήταν θεϊκή επιταγή και βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Το γεγονός διαδόθηκε γρήγορα. Μάλιστα ο Εκατόνταρχος Ιούλιος το ανέφερε στο ναύαρχο Νουμέριο.

Ο Νουμέριος δεν άργησε να ακούσει το ίδιο και από τον ίδιο τον Ισίδωρο, όταν τον προσκάλεσε να ομολογήσει. Τότε τον έδειραν σκληρά και κατόπιν τον έριξαν στη φυλακή. Ο πατέρας του μόλις έμαθε το γεγονός αυτό, αμέσως κίνησε για τη Χίο, πολύ στεναχωρημένος, διότι ο γιος του εγκατέλειψε την πατροπαράδοτη ειδωλολατρική θρησκεία.

Παρά τις θερμές παρακλήσεις του πατέρα του ,ο Ισίδωρος έμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Από τη σταθερότητά του οργίσθηκε πολύ ο ειδωλολάτρης πατέρας που παρότρυνε το Νουμέριο να τον θανατώσει. Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά, μαστιγώθηκε, σύρθηκε δεμένος σε άλογο και τέλος αποκεφαλίστηκε στις 14 Μαΐου 250 μ.Χ.

Το σώμα του το έριξαν σε μια ρεματιά για να το κατασπαράξουν τα αγρίμια. Σύμφωνα με διαταγή του Νουμερίου έπρεπε να παραμείνει άταφο. Παρόλο που φυλασσόταν από οπλισμένους στρατιώτες, μια ευσεβής γυναίκα η αγία Μυρόπη (2 Δεκεμβρίου η μνήμη της) κατάφερε να ξεφύγει την προσοχή των φρουρών, να πάρει και να ενταφιάσει με τιμές το άγιο σκήνωμά του. Αυτό έγινε αφορμή και του δικού της μαρτυρίου. Μαρτύρησε και ενταφιάστηκε κατόπιν δίπλα στον Άγιο Ισίδωρο. Ο άγιος Ισίδωρος είναι πολιούχος της Χίου και προστάτης των αρτοποιών. Σε όλη τη Μεσόγειο, επίσης, τιμάται ως προστάτης των ναυτικών.

Οι Χιώτες έχτισαν τον 5ο αιώνα μ.Χ. πάνω στον τάφο του ένα  πολύ ωραίο ναό σε  τρίκλιτη βασιλική.

 

Η λαϊκή παράδοση της Χίου έχει συνδέσει την τιμή του Αγίου Ισιδώρου (παρετυμολογία του ονόματός του)με την υγεία και τη σωματική ευεξία. Τον ονομάζουν από Άγιο Ισίδωρο, Αϊ – Σίδερο Οι πιστοί κάνουν τάματα στον Άγιο Ισίδωρο για να είναι σιδερένιοι. Πολυάριθμα είναι τα θαύματα που με τη χάρη του Κυρίου μας  επιτελεί ο Άγιος Ισίδωρος στους πιστούς, αναξιοπαθούντες και ευλαβείς Χριστιανούς. Βιώματα από την θαυματουργική χάρη του Αγίου είχε και ο άγιος Ἀνθιμος της Χίου, ο κτήτωρ της Ιρεράς Μονής Παναγίας της Βοήθειας.

Το 1225μ.Χ. (μετά την Άλωση της Πόλης από τους Φράγκους) τα τίμια λείψανά του μεταφέρθηκαν στη Βενετία. Εκεί θαυματούργησαν σώζοντας την πόλη το 1348 από επιδημία πανούκλας. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης οι Βενετοί έφτιαξαν προς τιμήν του Αγίου εξαιρετικό παρεκκλήσιο στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στολισμένο με εξαιρετικά ψηφιδωτά.

Το 1967μ.Χ.(18 Ιουνίου) ένα μέρος από τα άγια λείψανά του αποδόθηκε επίσημα στην εκκλησία της Χίου, και εκτίθενται προς προσκύνηση στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου στην πόλη της Χίου.

 

Έκτοτε και κάθε χρόνο,το ιερό λείψανο του Αγίου Πρωτομάρτυρος λιτανεύεται μεγαλόπρεπα στη Χίο ,δέχεται τις ευλαβικές εκδηλώσεις των πιστών και στέλνει πλούσια την ευλογία του στους Ναυτικούς Χιώτες που τον έχουν προστάτη τους ,αφού και ο Άγιος ζυμώθηκε με την αρμύρα της.

 

Η τιμή του πρωτομάρτυρος της αγιοτόκου και μυροβόλου Χίου, Αγίου Ισιδώρου, επεκτείνεται με την ύπαρξη ιερών ναών επ’ ονόματί του τόσο στα γειτονικά νησιά (Λέσβος,  Σάμος και Ικαρία) , όσο και σε νησιά της Δωδεκανήσου (Ρόδος, Λέρος), αλλά και των Κυκλάδων (Νάξος, Μύκονος).

 

Επίσης στον ιερό Ναό μας -Άγιοι Ισίδωροι Λυκαβηττού- με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Ισιδώρου του εν Χίω. Από την παραμονή -με πανηγυρικό αρχιερατικό εσπερινό- αλλά και την κυριώνυμο ημέρα της εορτής με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, λιτανεία και παράκληση του Αγίου. Στολίζεται ο ναός και η εικόνα του Αγίου. Ετοιμάζεται Αβραμιαία φιλοξενία για όλους τους προσκυνητές…

Άγιος Ισίδωρος και η Μαστίχα Χίου

Αν και δεν αναφέρεται στο συναξάριο του Αγίου Ισιδώρου, υπάρχει μια παράδοση στη Χίοπου συνδέει τον Σχίνο και τη Μαστίχα της Χίου με τον Άγιο Ισίδωρο. Στον τόπο που βασάνιζαν τον Άγιο Ισίδωρο οι Σχίνοι – τα Μαστιχόδεντρα δηλαδή- έβγαλαν ευωδιαστά δάκρυα, την Μαστίχα, κλαίγοντας για το μαρτύριο του Αγίου Ισιδώρου. Μια παραλλαγή της ίδιας παράδοσης αναφέρει ότι Μαστίχα βγάζουν μόνο οι Σχίνοι στις περιοχές που ο Άγιος Ισίδωρος δάκρυσε ή μάτωσε από τα βασανιστήρια που του έκαναν. Λέγεται ότι δοκίμασαν πολλοί να μεταφέρουν και να καλλιεργήσουν σε αλλά μέρη, μαστιχόδεντρα φυτεμένα μέσα σε γλάστρες, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να παράγουν απλό ρετσίνι και όχι μαστίχα.  Όπως κι αν έχει, η Μαστίχα είναι πραγματικά ένα θείο δώρο, μια ευλογία για το νησί της Χίου.

 

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Ως στρατευθείς τω Βασιλεί των αιώνων,

των επιγείων την στρατείαν απώσω, και ευθαρσώς εκήρυξας Χριστόν τον Θεόν όθεν τον αγώνα σου, τον καλόν εκτελέσας, Μάρτυς θεοδόξαστος, του Σωτήρος εδείχθης όν εκδυσώπει σώζεσθαι ημάς, τους σε τιμώντας, παμμάκαρ Ισίδωρε.

 

 

     Ξανθή Σπυροπούλου

                                      Φιλόλογος – Συγγραφέας